Veelgestelde vragen

Algemeen

Wat is Osteopathie?

Osteopathie is een manuele geneeswijze. Hierbij worden niet alleen de afzonderlijke bewegende delen van het lichaam onderzocht en behandeld, maar het gehele lichaam. Zowel het pariëtaal (bewegingsapparaat), visceraal (orgaansysteem) als craniaal (schedel) deel van het lichaam wordt bij het stellen van de diagnose en het bepalen van de therapie betrokken. Doel van de osteopathie is het opsporen van de hoofdoorzaak van de klacht en die te verhelpen door het natuurlijke herstel van het lichaam te stimuleren. Dit gebeurt door de beweeglijkheid van alle weefsels die bijdragen aan de genezing optimaal te laten functioneren.

Hoe onderzoekt een osteopaat?

De osteopaat zal een uitgebreid gesprek met u hebben (anamnese). Deze belangrijke informatie zal de osteopaat een indruk geven van de primaire oorzaak. Vervolgens wordt de patiënt van ‘van top tot teen’ onderzocht, ongeacht de klacht. Bij voorkeur in uw ondergoed zodat standsafwijkingen goed in kaart gebracht kunnen worden. De osteopaat zal alle bewegingssystemen op beweeglijkheid testen. Zo kan hij er achter komen waar zich de blokkades en bewegingsbeperkingen in het lichaam bevinden die met de klachten verband houden. Zelfs minuscule bewegingsstoornissen kunnen aanzienlijke gevolgen hebben. Het is dus belangrijk dat u in het vraaggesprek duidelijk alle doorgemaakte aandoeningen vermeldt.
Daarna bespreekt hij de gevonden stoornissen met u en legt u uit hoe de stoornis kon ontstaan, hoe uw klachten verholpen kunnen worden en hoe u mogelijk in de toekomst klachten kunt voorkomen. Naast het lichamelijk onderzoek kan de osteopaat ook d.m.v. het bekijken van röntgenfoto’s zijn diagnose ondersteunen.

Hoe behandelt een osteopaat?

De behandeling is gericht op het verhelpen van de bewegingsbeperkingen die gezien worden als de primaire oorzaak. De osteopaat gebruikt een groot aantal specifieke behandelingsmethoden om de gevonden bewegingsverstoringen te behandelen. Hij maakt uitsluitend gebruik van manuele (met de handen) technieken en gebruikt geen apparatuur of medicijnen.

Hoe is Osteopathie ontstaan?

De grondlegger van de osteopathie is Andrew Taylor Still (1828-1917). Still was een Amerikaanse arts die onder andere als chirurg in het leger werkte. Door zijn praktische anatomische kennis te combineren met theoretische kennis kwam Still tot een manuele behandelwijze waarbij het hele lichaam wordt benaderd. In 1892 stichtte Still de American School of Osteopathy en legde daarmee het fundament voor de moderne manuele geneeswijzen. Sinds 1966 is osteopathie in Amerika wettelijk erkend en geïntegreerd in een reguliere medische opleiding. Ook in Engeland heeft osteopathie een lange traditie.

Is Osteopathie alternatief?

Osteopathie is gebaseerd op de onderlinge relaties tussen anatomie (bouw), fysiologie (functie) en embryologie (ontwikkeling) van het gehele lichaam. De kracht van osteopathie ligt in de integratie van deze kennisgebieden. Osteopathie kan daarbij worden beschouwd als een volwaardige geneeskunde, gebaseerd op een uitgebreide medische gedachtegang en wetenschappelijke inzichten. In 1966 is Osteopathie in de Verenigde Staten wettelijk gelijk gesteld met de reguliere geneeskunde. Via Engeland en Frankrijk is de Osteopathie in Europa bekend geworden. De laatste 15 jaar raakt osteopathie ook in Nederland steeds meer bekend en wordt nu al veel geïntegreerd in de topsport (zie sporters).

Voorbeeld casus

De patiënt heeft pijn in zijn linkerschouder.  De osteopaat vindt bij onderzoek een (bewegings)probleem van de regio rondom bovenbuikorganen, m.n. de maagregio. De osteopaat brengt de betreffende regio's en eventueel de omgeving van organen waar de maag direct contact mee heeft, weer terug in hun oorspronkelijke beweging en de schouderklacht (compensatieklacht) verdwijnt. N.B.: De patiënt hoeft in het geheel geen buikklachten te hebben. De bewegingsblokkade in de buik manifesteert zich via schouderpijn. Gebruikelijke behandelingen zoals fysiotherapie en/of medicijnen zullen in dit geval geen (blijvend) resultaat opleveren omdat ze slechts het symptoom pijn in de schouder bestrijden en niet de oorzaak, in de maagregio.

Kinderen

Oorontstekingen

Acute, en chronische oorontstekingen zijn veel voorkomende aandoeningen bij jonge kinderen. Terugkerende oorontstekingen vinden vaak hun oorsprong in een verminderde vochtafvoer van het middenoor via de buis van Eustachius. Dit geeft een verhoogde druk in het middenoor met als gevolg: veel pijn en slecht horen. Bij het veelvuldig voorkomen van oorontstekingen kan dit een invloed hebben op de ontwikkeling van de spraak, taal en het leren. De vochtafvoer van het middenoor wordt belemmerd als schedelbotten, waar de buis van Eustachius doorheen loopt, minder mobiel zijn t.o.v. elkaar. Ontstekingen van oor, voorhoofd en kaak holten zijn vaak het gevolg van problemen in de vochtafvoer van het aangezicht. Hierdoor ontstaan keel- en luchtweginfecties. Het vrijmaken van spanning in deze regio’s door de osteopaat zal leiden tot betere vochtdoorstroming en afname van klachten.

Kunnen baby's en jonge kinderen behandeld worden...

Een aantal problemen bij kinderen ontstaat tijdens de geboorte. Een te nauw geboortekanaal, een stug bekken van de moeder of hulpmiddelen bij de bevalling kunnen de flexibiliteit van het schedeltje veranderen. Op den duur kan dit leiden tot problemen als: groeistoornissen, motorische achterstand,  spugen/reflux, onrust en klachten variërend van oorontstekingen tot long- of darmproblemen. Als een kind regelmatig naar een arts moet vanwege dit soort klachten, of wanneer het niet lekker in z’n vel zit is osteopathie een veilige methode om veel problemen te verhelpen of te voorkomen.
De handgrepen van een osteopaat zijn zacht. Zo zacht zelfs, dat baby’s kort na de bevalling behandeld kunnen worden. Kinderen vinden de behandeling over het algemeen erg prettig, omdat het hen een ontspanning geeft die ze voorheen niet kenden.
Wetenschappelijk onderzoek in de Verenigde Staten toonde aan dat kinderen die regelmatig schedelbehandelingen ondergingen, op school aanzienlijk beter presteerden, zowel wat leerprestaties als wat sociaal gedrag betreft.

Deelnemer van regionaal samenwerkingsverband